مدعیان اصلی قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ رتبه‌بندی شدند

تب و تاب جام جهانی ۲۰۲۶ از همین حالا به اوج خود رسیده و گمانه‌زنی‌ها برای معرفی فاتح این تورنمنت تاریخی آغاز شده است. در این مطلب، قدرت‌های برتر فوتبال جهان را زیر ذره‌بین برده‌ایم تا شانس‌های اصلی فتح این جام طلایی را بررسی و رتبه‌بندی کنیم.

مدعیان اصلی قهرمانی — دفعه بعدی که تیم‌های ملی جهان گرد هم می‌آیند، در آستانه بزرگترین جام جهانی از زمان آغاز این رقابت‌ها خواهد بود.

برای اولین بار در تاریخ، تابستان امسال ۴۸ کشور برای کسب عنوان قهرمانی جهان با یکدیگر رقابت خواهند کرد و طرح گسترش فیفا فرصت‌های بی‌سابقه‌ای را برای تیم‌های ملی با سابقه کمتر در سراسر جهان فراهم می‌کند.

با این حال، هنگامی که رقابت‌ها در آمریکای شمالی به اوج حساسیت برسد، همان چهره‌های همیشگی برای کسب جام با هم رقابت خواهند کرد. قدرت‌های اروپایی و آمریکای جنوبی بر مسابقات مسلط خواهند بود و برای رسیدن به افتخار نهایی با یکدیگر خواهند جنگید.

با در نظر گرفتن این موضوع، در ادامه رده‌بندی «اسپورتس ایلاستریتد» (Sports Illustrated) از ۱۰ مدعی اصلی قهرمانی در جام جهانی آورده شده است.

10. نروژ

با وجود اینکه نروژ برای اولین بار در این قرن به جام جهانی راه یافته است، از همین حالا نامش به عنوان «اسب سیاه» (تیم شگفتی‌ساز) رقابت‌ها بر سر زبان‌ها افتاده است. این موضوع عمدتاً به لطف حضور ارلینگ هالند است که می‌تواند با کمک مارتین اودگارد، یک‌تنه اسکاندیناویایی‌ها را تا مراحل پایانی تورنمنت پیش ببرد، اما یک مرحله انتخابی بی‌نقص که شامل دو پیروزی کوبنده مقابل ایتالیا بود نیز، اعتبار این تیم را دوچندان کرده است. نروژ سلاح‌های فراوان دیگری هم در چنته دارد. الکساندر سورلوث و یورگن استراند لارسن می‌توانند بار گلزنی را از دوش هالند سبک کنند، در حالی که بازیکنانی نظیر آنتونیو نوسا، آندریاس شلدرپ و یولیان رایرسون کیفیت تیم را در سایر نقاط زمین بالا می‌برند. البته، بسیاری از «اسب‌های سیاه» در جام‌های جهانی گذشته ناکام مانده‌اند و فقدان تجربه تورنمنتی نروژ نیز می‌تواند به یک مانع بزرگ تبدیل شود، اما سلاح‌های تهاجمی آن‌ها ترس به جان تمامی رقبا خواهد انداخت.

9. کلمبیا

شکست مقابل کرواسی و فرانسه در وقفه دیدارهای ملی ماه مارس، اعتماد به نفس کلمبیا را کمی خدشه‌دار کرده است، اما شاگردان نستور لورنزو همچنان می‌توانند در این تورنمنت شگفتی‌ساز شوند. این تیم در رقابت‌های انتخابی در رده سوم قرار گرفت و نتایج تحسین‌برانگیزی کسب کرد، ضمن اینکه پیش از این به فینال کوپا آمریکا ۲۰۲۴ نیز راه یافته است. کلمبیا از همان جنگندگی و اراده همیشگی تیم‌های آمریکای جنوبی برخوردار است؛ ویژگی‌هایی که باعث می‌شود کشورهای این قاره در عرصه جهانی رقبایی ترسناک باشند. حضور چند ستاره درخشان نیز تضمین می‌کند که این تیم چیزی فراتر از یک تیم صرفاً دونده و پرتلاش است. لوئیز دیاز ستاره اصلی تیم است که پس از سپری کردن نخستین فصل فوق‌العاده خود در بایرن مونیخ، پا به رقابت‌های تابستان امسال می‌گذارد. آنچه نروژ از نظر پیشینه در جام جهانی کم دارد، کلمبیا با صعود به مراحل حذفی در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ از آن برخوردار است. متأسفانه این تیم از راه‌یابی به جام جهانی ۲۰۲۲ بازماند، اما در تابستان امسال به دنبال جبران زمان از دست‌رفته خواهد بود.

8. آلمان

آلمان در گذشته همواره به عنوان یکی از مدعیان مطلق قهرمانی پا به هر جام جهانی می‌گذاشت، اما افت این تیم پس از قهرمانی در رقابت‌های ۲۰۱۴ باعث شده تا سطح انتظارات از آن‌ها به شکلی منطقی تعدیل شود. هرچند کیفیت در سراسر ترکیب تیم یولیان ناگلزمن به وفور دیده می‌شود، اما اقتدار و نفوذ این تیم به شکلی غیرقابل‌انکار کاهش یافته است. فلوریان ویرتز و جمال موسیالا بخش عمده‌ای از بار خلاقیت تیم را به دوش می‌کشند و انتظار می‌رود یاشوا کیمیش و آنتونیو رودیگر با عملکرد الگومحور خود رهبری خط دفاعی را بر عهده بگیرند، اما آلمان همچنان جای خالی بزرگان سابق خود یعنی تونی کروس، توماس مولر و مانوئل نویر را احساس می‌کند. آلمان به عنوان قدرتی غیرقابل پیش‌بینی از یک مسابقه تا مسابقه دیگر، این پتانسیل را دارد که در جشنواره فوتبالی تابستان امسال از خود اثری ماندگار به جا بگذارد. با این حال، اینکه آیا آن‌ها می‌توانند به این جاه‌طلبی جامه عمل بپوشانند یا خیر، چندان قطعی نیست.

7. هلند

یوهان کرایف، مارکو فان باستن، رود گولیت، دنیس برکمپ و آرین روبن تنها چند نفر از هلندی‌های افسانه‌ای هستند که هرگز قهرمان جام جهانی نشده‌اند. در واقع، هلند با وجود تأثیر گسترده‌اش بر فوتبال جهان و کسب سه عنوان نایب‌قهرمانی، هنوز هرگز در این رقابت‌ها به تاج‌گذاری نرسیده است و نسل فعلی قصد دارد در تابستان امسال تاریخ‌سازی کند. رونالد کومان، یکی دیگر از اسطوره‌های نارنجی‌پوشان که هرگز دستش به این جام نرسید، روی نیمکت هدایت هلند را بر عهده دارد. با وجود تردیدها درباره درایت فنی‌اش، او موفق شد تیم را به نیمه‌نهایی یورو ۲۰۲۴ برساند. پیشروی بیشتر در جام جهانی نسبتاً دور از ذهن به نظر می‌رسد، اما قطعاً غیرممکن نیست. فهرست فوق‌العاده بازیکنان این تیم از استعدادهای دفاعی بی‌نظیر و خط میانی چشم‌نوازی بهره می‌برد، هرچند هنوز علامت سؤال‌هایی در مورد کارایی خط حمله هلند وجود دارد. با این حال، این تیم می‌داند که در روز خوبش می‌تواند هر حریفی را شکست دهد و اعتماد به نفس، به ندرت برای نارنجی‌پوشان مشکل‌ساز بوده است.

6. پرتغال

پیش از آغاز تورنمنت، کریستیانو رونالدو به طور طبیعی بخش عمده‌ای از توجهات را در بحث‌های مربوط به تیم ملی پرتغال به خود معطوف خواهد کرد، اما اگر شاگردان روبرتو مارتینز بخواهند اولین عنوان قهرمانی جهان خود را در آمریکای شمالی به دست آورند، این بازیکنانِ پیرامون این مهاجم کهنه‌کار هستند که تفاوت را رقم خواهند زد. بازیکنانی نظیر ویتینیا، برونو فرناندز و نونو مندز به احتمال زیاد مهره‌های تعیین‌کننده پرتغال خواهند بود و کیفیت عملکرد آن‌ها در کنار مجموعه‌ای از هم‌وطنان بااستعدادشان، برای موفقیت این تیم حیاتی است. پرتغال قطعاً از ترکیب لازم برای جاودانه کردن نام خود در تاریخ فوتبال برخوردار است. درست مانند هلند با کومان، همچنان ابهاماتی در مورد سرمربی تیم وجود دارد؛ چرا که مارتینز در تورنمنت‌های گذشته در درخشش با نسل طلایی بازیکنان بلژیک ناکام مانده بود. با این حال، انتظارات از قهرمانان یورو ۲۰۱۶ همچنان بالاست، در شرایطی که رونالدو در جستجوی پایانی شایسته برای دوران درخشان خود در عرصه ملی است.

5. انگلیس

ما پیش از این بارها با انگلیس در چنین شرایطی قرار داشته‌ایم. این تیم بار دیگر یکی از مدعیان اصلی قهرمانی به شمار می‌رود—آن هم ۶۰ سال پس از اولین و تنها قهرمانی‌اش در جام جهانی—اما در طول وقفه دیدارهای ملی ماه مارس، تردیدهای جدی درباره توانایی این تیم برای طی کردن مسیر تا انتها به وجود آمد. نمایش‌های ناامیدکننده در جریان تساوی مقابل اروگوئه و شکست برابر ژاپن کام‌ها را تلخ کرده و عمل‌گرایی توماس توخل به طور بالقوه دست‌وپای انبوه مهاجمان فوق‌ستاره انگلیس را بسته است. تیمی با حضور جود بلینگام، کول پالمر، بوکایو ساکا و هری کین نباید فوتبال کسل‌کننده‌ای به نمایش بگذارد. با این حال، بد نیست به یاد داشته باشیم که انگلیس در مرحله مقدماتی بی‌نقص بود و آمار دفاعی این تیم به طور ویژه‌ای چشمگیر است. سه‌شیرها همچنین به فینال دو دوره اخیر جام ملت‌های اروپا راه یافته‌اند و در جام جهانی ۲۰۱۸ نیز در جمع چهار تیم پایانی حضور داشتند—از این رو، تجربه پیشروی تا مراحل پایانی تورنمنت‌ها دیگر برای آن‌ها یک دغدغه محسوب نمی‌شود.

4. برزیل

برزیل، درست مانند آلمان و هلند، دیگر آن قدرت بلامنازع روزهای باشکوه گذشته نیست؛ دورانی که با درخشش ستارگانی چون پله، زیکو، رونالدینیو و رونالدو رقم خورده بود. با این وجود، این تیم همچنان سرشار از استعدادهای هجومی است و وینیسیوس جونیور در کنار دیگر مهاجمانی چون ژوائو پدرو، ماتئوس کونیا و رافینیا، چهره اصلی و نماد این تیم محسوب می‌شود. تفاوت برزیل در سال جاری، پس از ناکامی‌های اخیر در تورنمنت‌های گذشته، به سرمربی این تیم برمی‌گردد: کارلو آنچلوتی. سرمربی پیشین رئال مادرید که یکی از برترین مربیان تاریخ به شمار می‌رود، این توانایی را دارد که در تابستان پیش رو، سلسائو را به سمت ششمین قهرمانی جهان و ارتقای رکورد تاریخی‌اش سوق دهد؛ به‌ویژه اگر کارنامه درخشان او در بازی‌های حذفی را در نظر بگیریم. هنوز نگرانی‌هایی در مورد این تیم برزیل وجود دارد و آن‌ها قطعاً نقاط ضعفی دارند، اما کشورهای معدودی می‌توانند ادعا کنند که استعدادهای ناب بیشتری نسبت به این تیم آمریکای جنوبی در اختیار دارند. کسب جام قهرمانی توسط آن‌ها، به‌هیچ‌وجه شگفتی بزرگی محسوب نخواهد شد.

3. آرژانتین

آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی جهان، باید یکی از مدعیان اصلی کسب جام باشد، حتی اگر هیچ کشوری از زمان برزیل، رقیب سرسخت آلبی‌سلسته در سال ۱۹۶۲، موفق به دفاع از عنوان قهرمانی خود در جام جهانی نشده باشد. با توجه به درخشش مداوم لیونل مسی برای کشورش، شرط‌بندی روی ناکامی آرژانتین در تکرار این افتخار در تابستان پیش رو، جسارت زیادی می‌طلبد. ترکیب تیم لیونل اسکالونی از مهارت و ثباتی برخوردار است که به آرژانتین اجازه می‌دهد برای کسب قهرمانی‌های متوالی خیز بردارد، چرا که هسته اصلی تیمی که در قطر فاتح جام شد، اکنون راهی آمریکای شمالی می‌شود. یک کارزار درخشان در مسابقات انتخابی که با صدرنشینی این تیم در جدول رده‌بندی کنمبول همراه بود، امیدها را بیش از پیش افزایش داده است. آرژانتین هم مانند هر تیم دیگری در این رقابت‌ها نقاط ضعفی دارد، اما از آغاز سال ۲۰۲۵ تنها یک بار شکست خورده و سرشار از خودباوری است. اگر در پایان فینال ماه ژوئیه، مسی جام قهرمانی را بالای سر ببرد، کمتر کسی شگفت‌زده خواهد شد.

2. اسپانیا

جایگاه اسپانیا به عنوان قهرمان اروپا، اعتبار بین‌المللی رعب‌آوری را برای این تیم تضمین می‌کند. لوئیس دلا فوئنته تیمی خارق‌العاده، آمیخته با استعداد، تکنیک و جنگندگی ساخته است و در این تیم کامل که به همان اندازه‌ی کیفیتش، از عمق ترکیب نیز برخوردار است، نقاط ضعف بسیار کمی به چشم می‌خورد. اسپانیا از زمان شکست مقابل کلمبیا در مارس ۲۰۲۴، در طول ۹۰ دقیقه هیچ شکستی را تجربه نکرده و «لاروخا» به باختن عادت ندارد. این روند برای بی‌رحمیِ مسابقات حذفی فوتبال نویدبخش است و این تیم اروپایی با آگاهی از اینکه با همین نسل از بازیکنان فعلی فاتح یک تورنمنت بزرگ شده، اعتماد به نفس بالایی دارد. خط هافبک جسور اسپانیا می‌تواند رقم‌زننده تفاوت‌ها باشد؛ جایی که پدری، رودری و مارتین زوبیمندی به جرئت بهترین مثلث فوتبال ملی جهان را تشکیل داده‌اند و در عین حال، یک خط دفاعی مستحکم در کنار حضور لامین یامالِ همیشه درخشان، لرزه بر اندام حریفان خواهد انداخت.

1. فرانسه

جایگاه سه مدعی اصلی رقابت‌های تابستان امسال تا حدودی قابل جابجایی است، اما پیش‌بینی ما قهرمانی فرانسه است. در آخرین تورنمنت دیدیه دشان به عنوان سرمربی، «آبی‌ها» به دنبال سومین عنوان قهرمانی جهان و گرفتن انتقام شکست تلخ سال ۲۰۲۲ مقابل آرژانتین هستند. فرانسه بی‌تردید در میان تمامی ۴۸ تیم راه‌یافته به جام جهانی، پرمهره‌ترین و بااستعدادترین ترکیب را در اختیار دارد که کیفیت هجومی آن به طور ویژه‌ای چشمگیر است. کیلیان امباپه مهره کلیدی این تیم است، اما مایکل اولیسه، دزیره دوئه، هوگو اکیتیکه، رایان شرکی و عثمان دمبله، برنده توپ طلای ۲۰۲۵، نیز از این مهاجم رئال مادرید حمایت خواهند کرد. یک خط میانی خستگی‌ناپذیر و یک خط دفاعی نفوذناپذیر، صعود به مراحل پایانی رقابت‌ها را تقریباً تضمین می‌کند و سومین حضور متوالی در فینال کاملاً محتمل به نظر می‌رسد. فرانسه می‌تواند برای هر رقیبی در آمریکای شمالی، بیش از حد قدرتمند ظاهر شود.

منبع خبر: سایت اصلی