آن تورنمنت تاریخی نه تنها تب فوتبال را در آمریکا به اوج رساند، بلکه نسلی از بازیکنان فراموش نشدنی را به دنیای ورزش معرفی کرد. اکنون پس از گذشت سه دهه، با ما همراه شوید تا ببینیم ستاره های خاطره انگیز آن تیم رویایی امروز چه مسیری را در پیش گرفته اند و کجا ایستاده اند.
اخبار تیم ملی آمریکا — پیش از میزبانی مشترک جام جهانی ۲۰۲۶ در کنار مکزیک و کانادا، ایالات متحده تنها یک بار در سال ۱۹۹۴ میزبان بزرگ ترین تورنمنت فوتبال شده بود.
آن مسابقات به دلایل بسیاری به یاد ماندنی بود: حضور رکوردشکن تماشاگران، قهرمانی دور از انتظار برزیل و البته، پنالتی از دست رفته و معروف دایانا راس در مراسم افتتاحیه.
هرچند شاید کمتر نمادین باشد، اما صعود کشور میزبان به مرحله یک هشتم نهایی همچنان چشمگیر بود و چندین لحظه فراموش نشدنی را برای فوتبال ایالات متحده رقم زد — برخی ماندگار و برخی دیگر تلخ — که در تاریخ تیم ملی فوتبال مردان آمریکا به ثبت رسیده اند.
در اینجا، نشریه «اسپورتس ایلاستریتد» به بررسی این موضوع می پردازد که تک تک اعضای ترکیب سال ۱۹۹۴ تیم ملی فوتبال مردان آمریکا امروز کجا هستند و چه تأثیری در آن مسابقات داشتند.
تونی میولا
تونی مئولا دروازه بان اصلی و کاپیتان تیم ملی فوتبال مردان آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۴ بود و در تمام دقایق این تورنمنت به میدان رفت. او سرانجام در سال ۲۰۰۶ با دقیقاً ۱۰۰ بازی ملی به دوران حرفه ای خود پایان داد.
او که در سال ۲۰۰۰ با تیم کانزاس سیتی ویزاردز قهرمان جام ام ال اس (MLS Cup) شد، پس از بازنشستگی مدت کوتاهی را به مربیگری اختصاص داد، اما اکنون عمدتاً به عنوان گزارشگر و مجری رسانه ای فعالیت می کند.
برد فریدل
برد فریدل در جام جهانی ۱۹۹۴ و در سن تنها ۲۳ سالگی یک بازیکن تعویضی استفاده نشده بود. او در ادامه توانست ۸۲ بازی ملی برای تیم ملی آمریکا انجام دهد و با انجام ۴۵۰ بازی در دوره های حضورش در لیورپول، بلکبرن روورز، استون ویلا و تاتنهام هاتسپر، خود را به عنوان یکی از ارکان اصلی لیگ برتر انگلیس تثبیت کند.
او بیشتر به خاطر در اختیار داشتن رکورد بیشترین بازی متوالی در لیگ برتر (۳۱۰ بازی) که بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲ به ثبت رساند، شناخته می شود.
فریدل از زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۵، به عنوان سرمربی کار کرده، سمت های مختلف مدیریتی و اجرایی را بر عهده داشته و همچنین به عنوان کارشناس ورزشی فعالیت کرده است.
یورگن سومر
یکی دیگر از دروازه بانان به میدان نرفته آمریکا در سال ۱۹۹۴، یورگن سامر بود که در زمان مسابقات برای تیم لوتون تاون بازی می کرد. او در ادامه موفق شد ۱۰ بازی برای تیم ملی انجام دهد و دوران حرفه ای اش در سال ۲۰۰۲، پس از مدتی حضور در تیم نیوانگلند رولوشن به پایان رسید.
از زمان بازنشستگی، او به عنوان مربی در هر دو سطح حرفه ای و آماتور، به ویژه در دانشگاه ایندیانا، فعالیت کرده است.
فرناندو کلاویخو
با وجود اینکه در آن زمان ۳۸ ساله و مسن ترین بازیکن تیم آمریکا بود، فرناندو کلاویخو در سه مسابقه از چهار بازی تیم ملی فوتبال مردان آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۴ در ترکیب اصلی قرار گرفت. او در نهایت با ۶۱ بازی ملی که تمامی آن ها را در یک دوره پنج ساله انجام داده بود، از فوتبال ملی خداحافظی کرد.
این مدافع چپ اروگوئه ای-آمریکایی بعدها به مربی سرشناسی تبدیل شد و به عنوان سرمربی در تیم های نیوانگلند رولوشن و کلرادو رپیدز و همچنین تیم ملی هائیتی فعالیت کرد.
کلاویخو در سال ۲۰۱۹ در سن ۶۳ سالگی، پنج سال پس از تشخیص ابتلایش به بیماری مولتیپل میلوما درگذشت.
الکسی لالاس
الکسی لالاس که پیش تر به خاطر موها و ریش بلند و قرمز متمایزش شناخته می شد، ۹۶ بازی برای تیم ملی فوتبال مردان آمریکا انجام داد، از جمله چهار بازی در جام جهانی ۱۹۹۴ که در آن تمام دقایق را در زمین حضور داشت.
پس از این مسابقات، این مدافع به تیم پادووا در ایتالیا پیوست و به اولین بازیکن فوتبال آمریکایی تبدیل شد که در سری آ بازی کرده است.
از زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۳، لالاس کارهای مختلفی انجام داده است؛ از فعالیت به عنوان مدیرعامل برای چندین باشگاه لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS) گرفته تا کار به عنوان مجری ورزشی و میزبان پادکست. او همچنین در برنامه «خواننده نقاب دار» حضور یافته و با انتشار هشت آلبوم انفرادی، فعالیت در عرصه موسیقی را نیز دنبال کرده است.
مارسلو بالبوا
مارسلو بالبوا، به عنوان اولین بازیکنی که ۱۰۰ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال مردان آمریکا انجام داد، یک اسطوره واقعی برای این تیم است. او در تمام دقایق جام جهانی ۱۹۹۴ در پست مدافع میانی بازی کرد.
این ستاره سابق تیم کلرادو رپیدز که چهار بار در تیم ستارگان لیگ ام ال اس (MLS) حضور داشته و دو بار عنوان بهترین ورزشکار سال فوتبال آمریکا را کسب کرده است، از زمان بازنشستگی خود در سال ۲۰۰۲، هم به عنوان مربی و هم به عنوان مفسر و گزارشگر فعالیت کرده است.
کلی کویمان
کلی کویمن در اولین بازی تیم ملی مردان آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۴ مقابل سوئیس در پست دفاع راست در ترکیب اصلی قرار گرفت، اما دیگر در آن تورنمنت به میدان نرفت. در واقع، او پس از آن هرگز برای تیم ملی بازی نکرد و دوران حرفه ای خود را تنها با ۱۲ بازی ملی به پایان رساند.
کویمن که بازیکن برجسته سابق فوتبال داخل سالن و ستاره منتخب ام ال اس (MLS All-Star) در سال ۱۹۹۶ با تیم تامپا بی میوتینی بود، اکنون به عنوان یک مربی محلی در کالیفرنیا برای باشگاه آماتور لا ورن لیزرز فعالیت می کند.
مایک برنز
مایک برنز که در جام جهانی ۱۹۹۴ به میدان نرفت، در ادامه دوران حرفه ای خود ۷۵ بازی برای تیم ملی فوتبال مردان آمریکا انجام داد. در سطح باشگاهی، او برای تیم های نیوانگلند رولوشن، سن خوزه ارث کوئیکز و کانزاس سیتی ویزاردز به میدان رفت و در سال ۱۹۹۸ با پیراهن نیوانگلند در ترکیب ستارگان ام ال اس (MLS) قرار گرفت.
پس از بازنشستگی، برنز سمت های مختلفی از جمله مدیر کل را در باشگاه رولوشن بر عهده داشت و اکنون به عنوان مدیر ورزشی در باشگاه اسپورتینگ کانزاس سیتی فعالیت می کند.
مایک لاپر
مایک لاپر در طول دوران ۱۵ ساله بازی خود، در انگلیس برای ساوتند یونایتد، در آلمان برای وی اف ال ولفسبورگ و در ایالات متحده برای کلمبوس کرو به میدان رفت.
او ۴۴ بازی برای تیم ملی مردان ایالات متحده انجام داد، اگرچه در جام جهانی ۱۹۹۴ یک بازیکن ذخیره بود که هرگز به میدان نرفت.
از زمان بازنشستگی، لاپر به عنوان مربی در تیم کرو، دانشگاه ویرجینیای غربی و نیوانگلند رولوشن فعالیت کرده است، اما اکنون از فوتبال کناره گیری کرده تا یک کسب وکار شستشو با آب پرفشار را در نیو آلبانی اداره کند.
پل کالیجوری
با ۱۱۰ بازی ملی در کارنامه اش، پل کالیجوری در سال ۲۰۰۱ به عنوان یکی از رکوردداران بیشترین بازی ملی در تاریخ تیم ملی فوتبال مردان آمریکا (USMNT) بازنشسته شد. او در تمام مسابقات جام جهانی ۱۹۹۴ در ترکیب اصلی حضور داشت.
در سطح باشگاهی، او در آلمان برای تیم هایی از جمله اس فاو مپن و هانزا روستوک و همچنین در لیگ ام ال اس (MLS) بازی کرد که برجسته ترین آن حضور در تیم لس آنجلس گلکسی بود؛ جایی که پنج سال در آن سپری کرد و به دوران حرفه ای خود پایان داد.
او اکنون به عنوان مدیر روابط فوتبال در لیگ برتر فوتبال متحد (UPSL) فعالیت می کند.
کلودیو رینا
کلودیو رینا که در جام جهانی ۱۹۹۴ تنها ۲۰ سال داشت، به دلیل مصدومیت همسترینگ این تورنمنت را از دست داد. او در ادامه در جام های جهانی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ به میدان رفت و ضمن کاپیتانی تیم در سال ۲۰۰۶، با ۱۱۲ بازی ملی به دوران فوتبال بین المللی خود پایان داد.
رینا بیشتر دوران حرفه ای خود را در اروپا گذراند و در بوندس لیگا برای بایر ۰۴ لورکوزن و وولفسبورگ، در لیگ برتر انگلیس برای ساندرلند و منچسترسیتی، و در لیگ برتر اسکاتلند برای رنجرز بازی کرد.
ممکن است علاقه مند باشید:
کلودیو، پدر جیو رینا ستاره فعلی تیم ملی فوتبال مردان آمریکا، از زمان بازنشستگی به عنوان مدیر ورزشی برای هر دو باشگاه لس آنجلس اف سی و آستین اف سی فعالیت کرده است.
مایک سوربر
مایک سوربر که بورا میلوتینوویچ (سرمربی) او را به دلیل نمایش های «منضبط و هوشمندانه»اش به عنوان «ارزشمندترین بازیکن» تیم ملی فوتبال مردان آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۴ توصیف کرده بود، در هر چهار بازی این تورنمنت، عمدتاً در پست هافبک چپ، در ترکیب اصلی به میدان رفت.
او پیش از بازنشستگی در سال ۲۰۰۰، ۶۷ بازی ملی در کارنامه خود ثبت کرد. ستاره پیشین مترواستارز و پوماس اونام، پس از آن وارد عرصه مربیگری و مدیریت شد و سمت هایی را در باشگاه های تورنتو اف سی، لس آنجلس اف سی و سنت لوئیس سیتی اس سی بر عهده گرفت.
کوبی جونز
کوبی جونز، رکورددار بیشترین بازی در تاریخ تیم ملی فوتبال مردان آمریکا با ۱۶۴ حضور، در تمامی دیدارهای جام جهانی ۱۹۹۴ به میدان رفت و در طول مسابقات، از یک بازیکن تعویضی دیرهنگام به بازیکنی در ترکیب اصلی تبدیل شد.
جونز که رکورددار بیشترین بازی در تاریخ باشگاه لس آنجلس گلکسی و برنده دو دوره جام ام ال اس (MLS) نیز می باشد، پس از بازنشستگی در سال ۲۰۰۷، دوره کوتاهی را به مربیگری پرداخت. او اکنون بیشتر به دلیل فعالیتش به عنوان مفسر و گزارشگر ورزشی شناخته می شود و همچنین بخشی از گروه مالکان باشگاه فوتبال انجل سیتی در لیگ ملی فوتبال زنان است.
تب راموس
تب راموس، اولین بازیکنی که با لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS) قرارداد امضا کرد، با انجام ۸۱ بازی ملی و به ثمر رساندن ۸ گل، به طور گسترده ای به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ تیم ملی مردان آمریکا شناخته می شود.
در جام جهانی ۱۹۹۴، او درگیر یک حادثه ناگوار در بازی مقابل برزیل شد؛ زمانی که لئوناردو با آرنج به سر او ضربه زد و دچار شکستگی جمجمه شد که باعث شد برای چند هفته در بیمارستان بستری شود.
این هافبک سابق تیم های مترواستارز و رئال بتیس، از آن زمان به حرفه مربیگری روی آورده و سمت هایی را به عنوان دستیار در تیم ملی آمریکا، و همچنین در باشگاه های هیوستون داینامو و هارتفورد اتلتیک بر عهده داشته است.
هوگو پرز
هوگو پرز در طول دوران بازی خود ۷۳ بازی ملی برای تیم ملی مردان ایالات متحده انجام داد، هرچند تنها یکی از آن ها در جام جهانی ۱۹۹۴ بود که در شکست مرحله یک هشتم نهایی مقابل برزیل به میدان رفت. این مسابقه به ماقبل آخرين حضور او در این تیم تبدیل شد و آخرین بازی او پیش از بازنشستگی، در یک دیدار دوستانه مقابل انگلستان رقم خورد.
پرز، ستاره پیشین فوتبال سالنی که زمانی توجه یوهان کرایف، سرمربی افسانه ای آژاکس را به خود جلب کرده بود، پس از بازنشستگی به مربیگری روی آورد که برجسته ترین سمت او، فعالیت به عنوان سرمربی تیم ملی السالوادور بوده است.
جان هارکس
جان هارکس بیشتر به عنوان اولین آمریکایی شناخته می شود که در لیگ برتر انگلیس بازی کرد و در فینال یک تورنمنت معتبر انگلیسی حضور یافت؛ او در سال ۱۹۹۰ با تیم شفیلد ونزدی قرارداد بست و سال بعد در فینال جام اتحادیه به میدان رفت.
او برای تیم ملی فوتبال مردان ایالات متحده ۹۰ بازی ملی انجام داد، از جمله سه بازی اول در جام جهانی ۱۹۹۴، جایی که سانتر معروف او منجر به گل به خودی آندرس اسکوبار در پیروزی ۲ بر ۱ مقابل کلمبیا شد؛ گلی که پیامدهای تراژیک و غم انگیزی برای آن مدافع کلمبیایی به همراه داشت.
هارکس در نوشته ای برای رسانه «تریبون بازیکنان» درباره قتل اسکوبار چنین تأمل کرد: «سوالاتی مطرح می شد. در این باره چه احساسی داری؟ تو کسی بودی که توپ را سانتر کردی. و من با خودم فکر کردم که خب، این اصلاً منصفانه نیست. این یک لحظه از بازی بود. من به توپ ضربه زدم. یک سانتر. یک ضربه. یک انحراف توپ. به خودت می گویی این طبیعت بازی است. هم تیمی هایت به تو می گویند که خودت را سرزنش نکنی. آن ها می گویند این فقط یک بازی است. اما حقیقت این است که، درست یا غلط، احساس می کنی با آن اتفاق در ارتباط هستی.»
هارکس از زمان بازنشستگی تاکنون، به عنوان مربی در باشگاه های اف سی سینسیناتی و گرین ویل ترایامف و همچنین به عنوان مفسر ورزشی فعالیت کرده است.
توماس دولی
توماس دولی که در آلمان متولد شده بود، در سال ۱۹۹۲ به تیم ملی فوتبال مردان آمریکا (USMNT) دعوت شد؛ او از طریق پدرش که در ارتش ایالات متحده خدمت کرده بود، واجد شرایط حضور در این تیم بود.
دولی در ادامه موفق به انجام ۸۶ بازی ملی شد، در تمام دقایق جام جهانی ۱۹۹۴ بازی کرد و کاپیتانی تیم را در تورنمنت ۱۹۹۸ بر عهده داشت، جایی که او دوباره در همه مسابقات به میدان رفت.
این هافبک سابق باشگاه های اف سی کایزرسلاوترن و کلمبوس کرو در سال ۲۰۰۱ از فوتبال خداحافظی کرد و از آن زمان به عنوان مربی فعالیت داشته است؛ از جمله کار به عنوان مربی دستیار در تیم ملی آمریکا و سرمربی تیم های ملی فیلیپین و گویان.
آزمون. آزمون تیم ملی آمریکا. چقدر سریع می توانید بازیکنان فهرست تیم ملی آمریکا در جام جهانی ۲۰۲۲ را نام ببرید؟. تاریک
فرانک کلوپاس
فرانک کلوپاس که متولد یونان است، در جام جهانی ۱۹۹۴ حتی یک دقیقه هم بازی نکرد. این مهاجم سابق آ.ا.ک آتن و شیکاگو فایر، در سال ۱۹۹۹ با ۳۹ بازی ملی و ۱۲ گل برای تیم ملی مردان آمریکا از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
او از آن زمان وارد عرصه مربیگری شده و به عنوان سرمربی در هر دو تیم شیکاگو فایر و مونترال ایمپکت فعالیت کرده است.
ارنی استوارت
ارنی استوارت بیشتر دوران حرفه ای خود را در هلند، کشور زادگاهش، سپری کرد و دوره های موفقی را در تیم های وی وی وی-فنلو، ویلم دوم و ناک بردا گذراند. او با مجموع ۱۱۱ گل، همچنان بهترین گلزن آمریکایی در مسابقات باشگاهی اروپا محسوب می شود.
استوارت با ۱۰۱ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال مردان آمریکا، در تمام بازی های جام جهانی ۱۹۹۴ در ترکیب اصلی حضور داشت و به ویژه گل دوم تیمش – و در نهایت گل پیروزی بخش – را در دومین بازی مرحله گروهی مقابل کلمبیا به ثمر رساند.
استوارت از زمان بازنشستگی خود در سال ۲۰۰۵، به عنوان مدیر کل تیم ملی فوتبال مردان آمریکا و مدیر ورزشی فدراسیون فوتبال ایالات متحده فعالیت کرده و اکنون نیز مدیر فوتبال باشگاه پی اس وی آیندهوون است.
روی وگرله
روی وگرل، مهاجم سابق چلسی، کوئینز پارک رنجرز و کاونتری سیتی، در آفریقای جنوبی متولد شد اما برای بازی در فوتبال دانشگاهی به ایالات متحده نقل مکان کرد و بعداً از طریق همسرش تابعیت این کشور را به دست آورد.
او در ادامه ۴۱ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال مردان آمریکا انجام داد که شامل حضور در تمامی مسابقات جام جهانی ۱۹۹۴ به عنوان بازیکن تعویضی می شود.
وگرل پس از بازنشستگی از فوتبال حرفه ای، برای مدت کوتاهی به ورزش گلف حرفه ای پرداخت و اکنون در زمینه مربیگری و توسعه رسانه فعالیت می کند.
اریک وینالدا
اریک وینالدا بین سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ میلادی، در ۱۰۶ بازی برای تیم ملی فوتبال مردان ایالات متحده آمریکا ۳۴ گل به ثمر رساند، از جمله یک گل در جام جهانی ۱۹۹۴ در جریان تساوی ۱-۱ مقابل سوئیس؛ یک ضربه آزاد تماشایی از فاصله ۳۰ یاردی که او با وجود رنج بردن از حمله بیماری کهیر در آن زمان به ثمر رساند.
این مهاجم سابق تیم های اف سی زاربروکن و سن خوزه کلش در سال ۲۰۰۸ بازنشسته شد و از آن زمان تاکنون به عنوان مربی فعالیت داشته و سمت هایی را در تیم های آتلانتا سیلوربکس، لاس وگاس لایتس ۳۹ بازی ملی و ۱۲ و نیو آمستردام بر عهده داشته است، در حالی که در عرصه پخش تلویزیونی نیز فعالیت می کند.
جو-مکس مور
جو-مکس مور با ۱۰۰ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال مردان آمریکا، در جام جهانی ۱۹۹۴ به میدان نرفت، اما در ادامه در دوره های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ حضور یافت.
این مهاجم پیشین تیم های اورتون و نیوانگلند رولوشن با زدن ۲۴ گل ملی، در میان برترین گلزنان تاریخ ایالات متحده قرار دارد. از زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۵، مور تا حد زیادی از فوتبال فاصله گرفته و بر خرید و فروش خانه و تبلیغ نوشیدنی های انرژی زا تمرکز کرده است، هرچند گهگاه فعالیت های پراکنده ای نیز در زمینه پخش رسانه ای و تلویزیونی داشته است.
سرمربی: بورا میلوتینوویچ
بورا میلوتینوویچ که در سال ۱۹۹۱ استخدام شد، به تیم ملی فوتبال مردان ایالات متحده کمک کرد تا در سال ۱۹۹۴ برای اولین بار پس از دهه ۱۹۳۰ به مرحله حذفی جام جهانی راه یابد. با این حال، تنها یک سال پس از این مسابقات، او به دلیل خودداری از پذیرش وظایف اداری در کنار مربیگری اخراج شد.
او بعداً هدایت تیم های مکزیک، نیجریه، چین، هندوراس و جامائیکا را بر عهده گرفت و در سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد. در مجموع، میلوتینوویچ در ۲۷۳ بازی هدایت هشت تیم ملی را بر عهده داشت که بیشترین آمار برای یک سرمربی تیم ملی در تاریخ است. او که اکنون در دهه هشتاد زندگی خود به سر می برد، از استراحتی که کاملاً سزاوار آن است لذت می برد.
ممکن است علاقه مند باشید:
منبع خبر: سایت اصلی
